Ik had net gegeten gelukkig.
Zeer interessante informatie!

Gatver. Maar dit is ook natuur. Wat extra eiwit in je hertenbiefstuk, dat merk je toch niet. Die larven die in de neusholte leven, kunnen soms dodelijk zijn.

Het verhaal lezend vraag ik mezelf af waarom sommige dieren er überhaupt zijn…
Toch zullen ze ongetwijfeld een functie hebben..
Mooi stukje. Foto niet zo aantrekkelijk..

Gr Mark.

@Mark: op z'n minst is het een schakel in de voedselketen en dienen ze als voedsel voor een volgende schakel.

Lekker fris beeld inderdaad! Maar wel interessant.

Groeten, Arjen

Brrr. Gatver ....... maar erg interessant.

Leuk! Nou ja, fascinerend toch. Vreemd hoe zo'n foto een zekere afschuw oproept terwijl de meesten onder ons notoire vleeseters zijn en zonder verpinken gehakt vlees, een steak saignant of een levende oester met smaak binnenwerken.

Bijzonder interessant verhaal Henri! Ik vraag me altijd af hoe groot de kans is dat een dergelijke parasiet een mens infecteert en of wij in een voorkomend geval in staat zijn hem te bestrijden.

@Danny: Een levende oester? IEUW!

Groeten, Robert

Niet echt een mooi gezicht brrrr....,maar wel zeer boeiend verhaal.

gr julia.V

@Robert: heb je dan nog nooit die verhalen gehoord van toeristen die uit de Zuid-Amerikaanse jungle terugkeren en iets in hun hoofd horen knagen? Zie hier. En als je googlet op "botfly" krijg je ook wat filmpjes te zien. Gelukkig is dat beest een ver-van-ons-bed-show.

hè michiel moet dat nou...
susan

heu...
geen prettig idee, idd

al is het principe niet zo heel anders dan dat virus dat velen van ons thuis houdt.

weet je wat ook erg lekker is :

spekjes uitbakken en uit het vet halen
in de spekvet de Hertenbiefstukjes kort bakken (misschien 2 minuten per kant)
Dan de biefstukjes een minuut of vijf nagaren in een voorverwarmde oven
In het spekvet doe je vervolgens wat appelstroop en flink wat wijn/port
eventueel een beetje speculaaskruiden en peper en zout.
sausje iets afbinden en serveren bij de boterzachte biefstukjes

smakelijk!

het water loopt me in de mond Kees

Ik moest vanochtend aan je foto denken; ik heb hem nog eens opgezocht en de informatie die je erbij gaf herlezen.
Op internet nagezocht om nog wat meer te weten te komen.
Veel gevonden, erg interessant en ook de letterlijke tekst die je hierboven opschrijft.

In het voorjaar en in de zomer legt het wijfje haar eieren op de pootharen van runderen. Wanneer de larven uitkomen dringen ze door de huid en vreten zich een weg door het lichaam. De laatste 3 maanden zit de larve in een voor het rund zeer pijnlijk onderhuids gezwel ("wormbuil" of "vliegbuil") op de rug. Het gezwel heeft een gat naar buiten waarlangs de larve kan ademen en waardoor de larve, wanneer hij rijp is, het lichaam kan verlaten om op de grond te verpoppen. Het popstadium duurt ongeveer anderhalve maand. Het volwassen insect leeft 5 dagen en sterft dan, temeer omdat het wegens het ontbreken van benodigde monddelen niet kan eten.

Voor de duidelijkheid, bovenstaande tekst via knippen/plakken van Wikipedia overgenomen.
Is er niet een algemeen geldende regel, een ongeschreven wet, ook op NP om aan bronvermelding te doen?

Dit was bij mij al bekend Henri, ik heb het een keer gehoord op de Wildbaan met de brons, maar ik moet zeggen dat je dit mooi in beeld heb weten te brengen

Gr sam