Deze scherpte over de hele diepte ga je nooit redden zonder stack.
Mooi die lange poten met vertakkingen prominent in beeld; typisch een mot.
Fraai gekleurde soort overigens!
Gr.
@d

De vraag is echter of de scherpte over de gehele diepte gewenst is. De hele notie van diepte ontbreekt voor mij. Het beest komt bijna tweedimensionaal over, alsof het lijf zich verticaal onder de kop bevindt en dat de breedte van de vleugels is als op de foto.

@Tom: De diepte is mijns inziens duidelijk op te maken uit de naar achteren weglopende nerven. Door mij was de scherpte zoals hij nu is in ieder geval gewenst.

Groeten, Robert

Prachtige foto, als de mot is gaan zitten voor een statsieportret. Kopje iets scheef geeft het (bijna) iets menselijks. Wonderlijk. Voor de dieptewerking heb ik ook genoeg aan het blad en de achterpoot links loopt iets weg qua scherpte. Toch kan ik me ook wel een beetje vinden in Toms commentaar. Wat scherpteverloop in de achtervleugels zou niet misstaan denk ik. Ik vermoed dat Robert gepassioneerd is door de techniek van het stacken en dan ga je misschien iets anders naar dergelijke foto's kijken.

Michiel, daar zou je best eens gelijk in kunnen hebben. Ik probeer de laatste tijd al wat vaker meer verloop te krijgen, maar zoals in dit geval wilde ik dat niet.

Iedereen tot dusver bedankt voor de commentaren en nominaties.

De vlinder lijkt overigens maar 4 pootjes te hebben, maar zijn voorste 2 pootjes heeft hij opgetrokken. Ik heb eigenlijk geen idee waarom. Ik zal eens kijken of ik er iets over kan vinden...

Groet, Robert

Misschien oefent deze voor bidsprinkhaan Robert. Z'n houding heeft er wel iets van weg als je de vleugels wegdenkt.

@Michiel: Nu je het zegt, inderdaad. Misschien zijn we hier wel getuige van een evolutionaire stap: een Strooiselmot die van glucose-achtige voeding overgestapt is op dierlijke voeding. Dan moet zijn roltong wel verworden zijn tot zuigsnuit, want een gevangen prooi oplikken lijkt me vrij omslachtig.

Groet, Robert

Technisch fraaie foto met veel geduld gemaakt. Mooi.

Gr, Pieter

Technisch knap werk Robert met een prachtige foto als resultaat. Scherptediepte voor mij voldoende aanwezig. De vlinder krijgt een mooie prominente plaats toegewezen.
Het al dan niet houden van deze foto's blijft een persoonlijke smaak. De beperking van een macrolens wat scherptediepte betreft heeft denk ik een standaard neergezet van hoe een macrofoto er normaal uit ziet, namelijk met weinig scherptediepte. Door te stacken wordt er gemorreld aan die standaard waardoor je een beeld krijgt dat anders is dan we gewend zijn. Geen van beiden zijn echter een correcte weergave van wat we met onze twee ogen zien.
Persoonlijk evolueer ik naar beelden die ergens tussenin liggen, waarbij de overgang tussen scherp en onscherp niet bruusk is. Niet alleen omdat mijn ogen dit beter appreciëren maar ook omdat de kans op halo's en andere prutsen vermindert wanneer je minder foto's stackt. Liever buiten dan binnen.

Danny, bedankt voor je uitgebreide commentaar. Dat waardeer ik zeer. En Pieter ook bedankt.

Groeten, Robert

En dan nog de vraag hoe je dan een mooi verloop in die onscherpte bij elkaar stackt... dat lijkt me hogere school trial and error: veel tijd.

ik neig hier naar Tom, vanwege de abrubte overgang op het blad achter de vlinder. Met bewondering voor fotograaf en fotostacker.

Robert, zou je ter vergelijking/lering een enkele foto uit deze serie in je PA kunnen zetten?
alvast bedankt voor de moeite.

@Peter: Dank voor je commentaar. Meestal probeer ik meerdere stacks te maken met verschillende diafragma-instellingen. Helaas was in dit geval de 'vogel' na 1 stack in f/5.6 gevlogen. Bij deze foto had f/8 of nog iets hoger zelfs waarschijnlijk een beter resultaat opgeleverd. Ook had ik dan minder last gehad van stack-artefacten (halo's), want hoe kleiner de scherptediepte, hoe talrijker de stack-artefacten.

@Tom: Als ik in de gelegenheid ben, zal ik een foto in m'n PA zetten. Ik vermoed dat het weglaten van foto's uit de stackreeks zal resulteren in een vrij abrupte overgang van scherp naar onscherp op de vlinder zelf. Desniettegenstaande zal ik deze week nog onderzoeken of dat vermoeden gegrond is.

Groeten, Robert

Toch fraai dat je nu de kleine maar prachtige vlinder in zijn geheel en scherp kunt bewonderen!
Groet,Fons

f/8 of hoger zal inderdaad voor een zachtere overgang tussen scherp en onscherp zorgen. Vraag is dan, vanaf waar maak je de overgang? Omdat de achtergrond hier weinig elementen bevat, zijn het blad en de vlinder zelf de enige 'objecten' die het dieptegevoel kunnen gestalte geven. Dus ergens halfweg de vlinder?
Mij boeit het in ieder geval uitermate om de wisselwerking tussen diafragma-instelling, scherptediepte, achtergrond en onderwerp in een gestackte foto te ontleden en vorm te geven.
Robert verwoordt evenwel ook perfect mijn stackgevoel: "Ik probeer de laatste tijd al wat vaker meer verloop te krijgen, maar zoals in dit geval wilde ik dat niet."