Posted: Sun 28 Feb 2016, 23:56 Post subject: FvdM maart 2016 - Patrick Blom
Korte bio
Naam: Patrick Blom
Leeftijd: 44
Woonplaats: Beverwijk
Beroep: Business Development Manager bij een grote juridische uitgeverij
Andere hobby's? Tennis, fotograferen van mijn gezin; coachen van de voetbalteams van mijn beide zoontjes
Gebruikte apparatuur: Sony ILCA-77II, Sony A77v, Minolta 400 mm f4,5, Sigma 100-300 mm f 4, Tamron 90 mm sigma 17-70mm, groot carbon statief voor wildopnames, macrostatiefje, rijstzak broekmodel
Website: Geen
Foto’s opNederpix
Interview Dubbelportret van mezelf in twee uitersten: links hoe mijn collega’s mij dagelijks zien: in pak. Rechts in ghillie suit: zoals ik hoop dat niets of niemand mij ziet
Waarom natuurfotografie?
Natuurfotografie is voor mij in de eerste plaats wildfotografie. Als klein jongetje ging ik met mijn vader en jongere broertje regelmatig wild spotten tijdens vakanties op de Veluwe. Daar werd de kiem gelegd voor mijn wildpassie. Op een gegeven moment kreeg ik de behoefte om dit fotografisch te gaan vastleggen. Ik heb me wel eens afgevraagd wat de oorsprong van deze behoefte is. Ik houd het op het tastbaar maken van deze vluchtige en vanwege hun schuwheid onbereikbare dieren. Sommige mensen jagen om dezelfde reden; zelf houd ik het dus bij fotojacht: grotendeels is de beleving hetzelfde met het grote verschil dat mijn passie niet destructief is en de dieren die ik ‘schiet’ ‘vrolijk’ verder lopen.
Een oude en jonge rekel in gevecht. Een close-up van zo’n moment kun je eigenlijk alleen maken van dieren die mensen gewend zijn, zoals sommige (maar lang niet alle) vossen in de AWD.
Wat is het leuke aan natuurfotografie?
Het liefst fotografeer ik in gebieden met zo min mogelijk menselijke/cultuur elementen waar ik mij eeuwen terug in de tijd kan wanen. Als ik volledig gecamoufleerd aanzit op een zorgvuldig uitgekozen plek (soms tot 16 uur aaneengesloten), ga ik zowel letterlijk als figuurlijk op in mijn omgeving en kom ik volledig tot rust. Als dan de zangvogels op nog geen meter boven je hoofd zitten, wanneer je aanloop krijgt van een nietsvermoedend ree of hert dan is het puur genieten. Als er binnen de brandpuntafstand van je teleobjectief een rotte zwijnen of een hooglander stier langskomt, krijg je bovendien een enorme adrenaline kick. Dat je daar dan geen foto’s van kunt maken doet er dan niet meer toe.
Oud edelhert tijdens de bronsttijd in de mist kort na zonsopgang. Als je aanloop krijgt onder zulke omstandigheden dan kan je ochtend niet meer stuk.
Wat zijn de minder leuke kanten?
Wildfotografie kost heel veel tijd. Als je voor resultaat wilt gaan, ben je er minimaal een dagdeel per keer mee bezig. Door mijn werk, gezin en sociale leven blijft er (te) weinig tijd over om te fotograferen. Als ik per jaar 10 dagen/dagdelen aan fotograferen toekom, mag ik mijn handen dichtknijpen. Die momenten moet ik echt plannen in mijn agenda. Voor de bronst van edel- en damherten plan ik maanden van tevoren altijd meerdere dagen en er is niets dat me daarvan kan weerhouden
Tot twee jaar geleden zou ik op deze vraag trouwens ook teken hebben geantwoord. Sinds ik echter een anti-teek broek en dito sokken draag en mijn polsen insmeer met DEET heb ik geen tekenbeet meer opgelopen. Ook niet als ik op mijn buik in het gras of de heide lig.
Juist het gebrek aan tijd heeft me ertoe gebracht om me steeds beter te gaan camoufleren. Als ik dan tijd aan fotografie kan besteden, wil ik er het maximale uithalen. Zoals waarschijnlijk wel meer mensen heb me wel eens mijmerend afgevraagd wat je aan wild zou waarnemen als je die eikenboom zou zijn die daar zo op die ene mooie plek in dat prachtige landschap staat. Op een van die momenten kreeg ik het idee om me zo te camoufleren dat ik min of meer die boom zou zijn. Om een lang verhaal kort te maken: ik maak nu gebruik van zelfgemaakte ghillie suits (sniper kleding) die ik optimaal heb afgestemd op de omgeving waarin ik fotografeer. Voor de verschillende vegetaties en seizoenen heb ik verschillende ghillie suits gemaakt.
Wat is je specialiteit?
Dat mag inmiddels duidelijk zijn: wildfotografie.
Mede door Nederpix heb ik me laten inspireren om ook zo nu en dan een macro objectief op mijn body te zetten en vanuit een meer creatieve benadering planten en dieren dichtbij huis te fotograferen. Voordeel is dat je dat ook spontaan op een verloren uurtje kunt doen. Ik heb gemerkt dat het toepassen van macrotechnieken tijdens wildfotografie voor een nieuwe impuls heeft gezorgd.
Wat kenmerkt jouw foto’s?
Ik fotografeer altijd vanuit een zo laag mogelijk standpunt; in ieder geval niet hoger dan de ooghoogte van mijn onderwerpen. Waar ik aanvankelijk vooral bezig was met registratie van dieren, probeer ik de laatste twee/drie jaar de schoonheid die ik zelf zie in mijn onderwerpen over te brengen in mijn beelden. Sinds ik zo nu en dan wat macro-opnames maak en iets meer van de meer creatieve technieken onder de knie heb gekregen, ben ik dat ook meer in mijn wildfoto’s gaan toepassen.
Boshyacint gefotografeerd door de bloemen van andere boshyacinten heen.
Dit hert kon ik tot op korte afstand naderen omdat het dier lag te slapen in een duinpan. Ik heb dezelfde techniek toegepast als hierboven bij de boshyacint door handmatig naar scherpte te zoeken in de onscherpte van het gras. Toen het dier na ruim een uur weer omhoogkwam was het nog slechts een kwestie van afdrukken.
Als kleine jongen was ik weg van de boeken van Rien Poortvliet. De wijze waarop hij de Nederlandse natuur wist vast te leggen, heeft een grote invloed gehad op mijn eigen kijk op de natuur. Ik heb het gevoel dat ik die manier van natuur beleven steeds beter in mijn beelden weet vast te leggen. Regelmatig krijg ik van mensen te horen dat mijn beelden een hoog Rien Poortvliet gehalte hebben. Ik beschouw dat als een compliment.
Bij deze foto van een muizende vos in de sneeuw heb ik regelmatig te horen gekregen dat het net een schilderij van Rien Poortvliet is.
Hoe werk je meestal? Vanuit een schuilhut? Loop je rond? …
Ik kies van tevoren met zorg mijn aanzitplekken uit (fotogenieke setting, kans op het juiste licht en natuurlijk de juiste windrichting) en ga daar in ghilliesuit aanzitten. In ghillie heb je geen schuilhut nodig zolang je maar niet teveel beweegt (beweging heft je camouflage immers op).
Van schuilhutten houd ik niet zo omdat je je dan teveel afsluit voor je omgeving; voor mijn gevoel ben je dan teveel toeschouwer en maak je te weinig deel van uit van je omgeving. Bovendien beperkt het je in je creativiteit. Ik loop uiteraard naar mijn aanzitplekken, maar loop zo min mogelijk rond. Ongestoord echt dichtbij wild kom je immers immers maar zelden wanneer je zelf loopt. Zelfs niet bij de damherten in de AWD.
Hoe probeer je verstoring te voorkomen terwijl je die mooie foto maakt?
In de eerste plaats doe ik vrijwel alles aan om onopgemerkt te blijven voor mens en dier. Naast visuele camouflage van mezelf (ghillie, camo schoenen en handschoenen, ook bij 30C) en van mijn apparatuur maak ik ook gebruik van geurcamouflage om verwaaiing van menselijke geur tot een minimum te beperken. Daarnaast zorg ik ervoor dat ik het terrein waar ik fotografeer goed ken en dat ik vertrouwd ben met het gedrag van de te fotograferen diersoort(en). Door het gedrag goed te kennen en te kunnen voorspellen, kun je verstoring voorkomen en kun je als fotograaf bovendien anticiperen op gedrag.
Als je eind oktober een hinde veelvuldig haar spiegel ziet poetsen, weet je dat ze bronstig is. Het kost een (dam)hert vaak meerdere pogingen om een hinde zo te bestijgen dat hij goed staat voor de paring. Vaak glijdt hij er wat onbeholpen weer vanaf. Staat hij er echter goed voor dan is de daad een kwestie van enkele (1-3) seconden. Tijdens de daad gooien zowel hert als hinde hun kop even naar achteren, zoals te zien op deze foto.
Ik heb gemerkt dat als je helder voor de geest hebt welke foto’s je wel en niet wilt maken je ook verstoring kunt voorkomen. De laatste jaren richt ik mijn camera niet meer op negen van de tien herten die ik tegenkom (vaak op weg naar een aanzitplek). Omdat ik steeds beter vooraf kan inschatten of het fotografisch wat kan worden of niet. Als de achtergrond niet mooi is, het licht flut is of het perspectief niet goed is, kies ik een korte omweg om niets te verstoren.
Last but not least: ik fotografeer altijd alleen. Wellicht minder gezellig, maar als je geen metgezel hebt, maak je grofweg twee keer minder geluid (nog afgezien van de neiging tot praten), geef je twee keer minder geur af en veroorzaak je minder beweging. En dus breng je minder verstoring teweeg.
Ik maak graag een uitzondering op mijn eigen regel om alleen te fotograferen wanneer mijn kinderen mee willen. Mijn oudste zoon (toen 9) wilde vorig jaar voor zijn werkstuk over herten niet alleen beelden van papa gebruiken maar ook eigen beelden toevoegen. Het gevoel dat dat geeft is vrijwel niet te beschrijven.
Hoe en wanneer ben je begonnen met fotograferen?
Eigenlijk op mijn veertiende met een oude Praktica. Als tiener en student had ik echter geen geld voor goede objectieven. Pas in het digitale tijdperk ben ik me verder gaan ontwikkelen met naar mijn gevoel de meeste vooruitgang in de afgelopen vijf/zes jaar.
Wat zijn je favoriete plekjes?
De Veluwezoom omdat daar mijn roots liggen voor mijn wildpassie en de AWD omdat dat het meest wildrijke gebied is in mijn woonomgeving dat ik bovendien als mijn broekzak ken. Voor reeën ga ik graag naar het Goois Natuurreservaat.
Wat is je droomsoort/gebied?
Beren en wolven fotograferen in Canada is nog een onvervulde droom.
Wat zou je nog graag doen op fotografiegebied?
Ik heb recent een EWA Marine onderwaterbehuizing gekocht met het doel om daar split shots (half boven en half onder water) mee te gaan maken van zowel flora en fauna als van mijn eigen kinderen
Heb je een fotograaf die je erg inspireert? Zo ja, welke?
Ik heb geen uitgesproken voorbeeld. Wel vind ik de beelden van Marsel van Oosten van uitzonderlijke klasse. Daarnaast haal ik mijn inspiratie vooral van fotografen op Nederpix: Mignon Creative om zijn ragscherpe macro’s met strakke achtergronden, Johan van Gurp om zijn soft focus beelden, Loes Belovics en Nel Talen om hun creatieve invalshoeken en JuliaV om haar prachtige zonsopgangen.
De Scheybeek in Beverwijk als spiegel tijdens de herfst van 2015
Doe je nog aan andere vormen van fotografie?
Met enige regelmaat fotografeer ik mijn kinderen waarbij ik probeer zoveel mogelijk uit de situatie te halen zonder dat de kids er last van hebben. Daarnaast wordt ik af en toe gevraagd door vrienden en collega’s om bruidsreportages te maken.
Het is al meerdere keren voorgekomen dat ik door natuurfotografie op ideeën ben gekomen voor gezinsfoto’s. Zo heeft de tegenlichtopname van deze dambok de basis gelegd voor het vastleggen van mijn gezin bij zonsondergang op het strand van Wijk aan Zee.
Heb je nog een leuke anekdote m.b.t. je fotografie?
Enkele jaren geleden zat ik tijdens de damhertenbronst in mijn graskleurige ghilliesuit te wachten op de dingen die komen gingen. Op een gegeven moment komen twee jonge dambokjes op nog geen twee meter langs zonder mij op te merken. Niet veel later komen een oudere man en een jongetje nietsvermoedend recht op mij afgelopen. Omdat ik geen zin heb ontdekt te worden, laat ik mijn objectief naar de grond wijzen en kijk ik door de draadjes van mijn ghilliesuit naar de wandelaars die steeds dichterbij komen. Op nog geen vijf meter afstand blijft het tweetal voor me staan. Vervolgens vraagt het jongetje: “Opa, zullen we links of rechts van dit struikje verder gaan?” Dat struikje dat was ik. Om niemand een hartverzakking te bezorgen heb ik de twee rustig laten passeren…..
Wat vind je van Nederpix?
Nederpix is voor mij vrijwel dagelijks een bron van ontspanning en inspiratie. Zeker als ikzelf recent een foto heb gepost, heeft de site een bijna verslavende aantrekkingskracht. Bovenal ben ik het forum dankbaar dat het mijn natuurfotografie een enorme kwalitatieve boost heeft gegeven. Het heeft me doen inzien dat de beelden vooral voor zich moeten spreken en dat het er eigenlijk niet toe doet hoe veel moeite je voor dat beeld hebt moeten doen.
Tot mijn grote verrassing en vreugde won ik met deze foto de Nederpix foto van het jaar 2013 competitie. Het grappige is dat ik zonder Nederpix deze foto waarschijnlijk nooit had gemaakt. Toen het niet lukte om het dier vrij in beeld te krijgen, kreeg ik in een splitsecond het idee om analoog aan de foto’s van paddenstoelen op NP door de vegetatie heen te fotograferen.
Wildfoto’s vergen over het algemeen (wellicht op bronstfoto’s van de Hoge Veluwe na) veel energie en doorzettingsvermogen. Terwijl ik zelf heb ervaren dat je macrogebied - waar je vaak veel meer controle hebt op het onderwerp, achtergronden etc. – sneller tot aansprekende resultaten komt. Aanvankelijk vond ik dat wel eens frustrerend, maar tegenwoordig stimuleert mij dat om dan ook op mijn eigen terrein maar met meer aansprekende beelden te komen. Dat houdt mijn fotopassie levend!
Tijdens een verloren uurtje ben ik tussen de bloeiende bosanemonen gedoken met dit als resultaat.
Heb je nog een tip voor andere fotografen?
Respect voor de natuur en geduld brengen je uiteindelijk veel meer dan korte termijn scoringsdrang. Zowel qua fotografische resultaten als qua voldoening en beleving.
Jaren lang heb ik een low key portret van een hert willen maken. Pas vorig jaar vielen de puzzelstukjes in elkaar. Wat je aan een foto als deze niet afziet, is dat het dier me zelfs op zo’n korte afstand nooit heeft opgemerkt en ongestoord verder is getrokken….
Beste foto Waarom is dit je beste foto?
In de vijftien jaar dat ik de damhertenbronst volg heb ik nooit eerder een dambok zo mooi in tegenlicht zien burlen, terwijl het bovendien koud en windstil genoeg was om zo’n ademwolk zichtbaar te maken.
Hoe heb je hem genomen? Vanuit aanzit met een 400 mm objectief vanaf statief + draadontspanner. De plek had ik van tevoren nauwkeurig bepaald met de Sun Surveyor Lite app, waarbij ik anticipeerde op tegenlicht tijdens het gouden uur. Als dan alles op zijn plek valt, is dat super.
Wat kan er beter aan?
Het hert had iets meer mijn richting op mogen kijken.
Welke foto zou je nog heel graag maken?
Een echt spectaculaire foto waarmee ik beweging van een ree, hert of zwijn vastleg, inclusief ragscherp opspattend water of aarde.
Wie zou je volgende maand tot fotograaf van de maand willen benoemen en waarom?
De volgende fotograaf van de maand wordt Ronald van Dijk (rvandijkzl). Ik ben blij dat hij de volgende in de rij wil zijn. Hij heeft een portfolio dat mij erg aanspreekt.
Last edited by Wijnand van Buuren on Fri 25 Mar 2016, 14:06; edited 1 time in total
Ik vond het een prachtig stuk om te lezen. Veel dingen komen erg bekend voor. Je hebt ook een prachtig vocabulaire om uit te putten, en je passie druipt er vanaf.
Uit het stuk leid ik een beetje af dat je over het algemeen zonder statief fotografeert, klopt dat? Dan heb je in ieder geval geen last van dat je een statief helemaal moet camoufleren. Fotografeer je veel met 400mm?
Ook tof dat je een paar eigen ghillysuits hebt gemaakt, creatief man!
Gender: Male Age: 52 Joined: 19 Jan 2006 Posts: 48 Location: Beverwijk
Posted: Tue 01 Mar 2016, 6:13 Post subject:
@ Mark: ik fotografeer eigenlijk alleen maar vanaf statief (maar wel een waarvan de poten voledig gespreid kunnen. Verder fotografeer ik vrijwel net zo vaak met 400mm als met 100-300mm. Sinds twee jaar heb ik twee bodies bij me waarvan er een op de driepoot staat en de ander op een monopod. Afhankelijk van de afstand waarop een dier langskomt gebruik ik dan de ene of de andere camera.
Vrgr, Patrick _________________ Sony A9, Sony 200-600mm, Sigma 24-70mm, Feisol CT 3371 statief + manfrotto 503 HDV kop, RJS Lenssupport, ghillie suit
Oke, een heel gesleep dus. Maar je hebt er veel voor over! Maar als je zelf zo ontzettend goed gecamoufleerd ben, hoe camoufleer je je statief dan? Want dat is toch iets wat de dieren qua vorm ook meteen opvalt?
Gender: Male Age: 57 Joined: 23 Nov 2005 Posts: 2331 Location: Utrecht
Posted: Tue 01 Mar 2016, 8:20 Post subject:
Opmerkelijk vroeg in het jaar dit jaar, de fotograaf van de maand maart. Tja, dat krijg je in een schrikkeljaar. Ik heb even mijn commentaar opgehouden het ook echt maart was ...
Leuk verhaal Patrick, opmerkelijk dat je ook zo weinig tijd beschikbaar hebt en hoe jij probeert die optimaal te benutten.
gave foto's. _________________ Ik ben niet dik, ik ben een vrachtwagen.
Professionele insteek leidt tot professionele foto's.
Goed verhaal over wat jouw uitgangspunten zijn.
Kortom een geweldig beeld zet je van jezelf neer Patrick.
Groeten, Nico
Gender: Male Age: 52 Joined: 19 Jan 2006 Posts: 48 Location: Beverwijk
Posted: Tue 01 Mar 2016, 9:21 Post subject:
@Mark: mijn statief en monopod heb ik omwikkeld met ghilliemateriaal waardoor ze zowel qua kleur als qua vorm niet als zodanig herkenbaar zijn.
Bij sneeuw omwikkel in mijn statief en zelfgemaakte camera-lens camo regenhoes met repen witte badstof. Badstof heeft nl. Optisch dezelfde structuur als sneeuw.
Vrgr, Patrick _________________ Sony A9, Sony 200-600mm, Sigma 24-70mm, Feisol CT 3371 statief + manfrotto 503 HDV kop, RJS Lenssupport, ghillie suit
Gender: Male Age: 52 Joined: 19 Jan 2006 Posts: 48 Location: Beverwijk
Posted: Tue 01 Mar 2016, 10:31 Post subject:
Voor Mark en andere geïnteresseerden: zie dit artikel over ghillie camouflage en fotografie: http://www.carolinawildphoto.com/GhillieCamo4.htm
vrgr, Patrick _________________ Sony A9, Sony 200-600mm, Sigma 24-70mm, Feisol CT 3371 statief + manfrotto 503 HDV kop, RJS Lenssupport, ghillie suit
De passie is duidelijk te lezen in je verhaal Patrick en wat een geduld heb je.
Mede door je geduld maak je ook erg mooie foto,s vooral de laatste tegenlicht opname is een genot om naar te kijken, hoewel de bosanemoon mij ook erg aan spreekt door zijn fijne zacht uitstraling.
Een mooi verhaal is het geworden met fraaie prenten ,geniet nog vele jaren van je mooie passie en dan met meer tijd hopelijk. _________________ Nikon D90
Gender: Male Age: 80 Joined: 05 Jan 2014 Posts: 26 Location: zeewolde
Posted: Tue 01 Mar 2016, 12:41 Post subject:
Heel belangwekkend interview met veel mooie foto´s en tips! Ik hoop dat het geplande afschot van damherten in de AWD je niet erg in de wielen rijdt. Als het daar gaat knallen kan je beter niet gecamoufleerd zijn.
Gender: Male Age: 49 Joined: 25 Aug 2014 Posts: 10 Location: Belfeld
Posted: Fri 04 Mar 2016, 17:06 Post subject:
Knappe platen en chapeau voor de vasthoudendheid en aanpak.
PS: Ik denk dat veel mensen als ze eerlijk zijn maar wat graag in een ghillie-suit (of wellicht een iets minder vergaande vorm) ipv een strak pak zouden willen lopen.
Groet, Sjors _________________ Nikon D7100, Nikkor 300mm F4 AF-S, Nikkor AF-S 105mm F/2.8G iF ED VR micro
http://koekieman74.wix.com/koekieman
Pracht verhaal! Open, eerlijk, met tips en informatie.
Ik moet wel zeggen dat jouw ogen nogal van doordringende aard zijn.
Heel veel plezier en succes met fotografie!
groet susan
Posted: Mon 07 Mar 2016, 21:56 Post subject: verhaal
Leuk verhaal, mooie opnames Patrick! Nu ook een gezicht achter de naam. Respect zoals je het fotograferen aanpakt!
Groet, Ronald. _________________ Http://ronaldvandijk.zenfolio.com
Gender: Male Age: 68 Joined: 03 Aug 2012 Posts: 16 Location: Kootwijkerbroek
Posted: Wed 23 Mar 2016, 12:34 Post subject:
Hoi Patrick,
Mooi verhaal met veel informatie hoe je te werk gaat en je laat zien dat mede door een goede camouflage mooie resultaten bereikt worden. Ik heb met bewondering je verhaal gelezen en geniet steeds van je mooie foto's.
Fijn verhaal! Geregeld zie ik opnames van jou in "Het Edelhert".
Je geduld en vakkundigheid spreken me aan.
De tegenlichtopnames vind ik eruit springen.
Misschien komen we elkaar nog wel eens tegen op de Veluwe.
groeten Nel _________________ Sony RX 10-4
Een prachtig verhaal waar passie uit spreekt en dat is te merken aan de schitterende foto's. Leuk is de perfectie zoeken door zelf aan de slag te gaan. Ik wens je nog heel veel fotoplezier. _________________ Nikon D750, Sigma 150mm macro, Laowa 60mm F2.8 2x Ultra-Macro Nikon F, Laowa 25mm f/2.8 2.5-5X Ultra Macro
You cannot post new topics in this forum You cannot reply to topics in this forum You cannot edit your posts in this forum You cannot delete your posts in this forum You cannot vote in polls in this forum